Camembert z orzechami brzmi wykwintnie, prawda? Spożywający przenosi się do Francji, widzi siebie pędzącego kabrioletem wśród lawendowych pól Prowansji, pijącego wino, bla bla bla. Dla internetów camembert z orzechami to plebejstwo, bezguście i tragedia. Dzisiejszy odcinek sponsoruje kij w dupie i dorabianie historii do prostego jedzenia.

Ok, camembert to nie ser biały i nie robi go się w kilkanaście godzin. Wymaga wiedzy i umiejętności serowarskich. Dobry Camembert kosztuje, śmierdzi i początkujący koneserzy mają problem z kulturą przy stole. Jednak, na Odyna! Są wersje delikatne, produkowane przez nasze rodzime mleczarnie, wersje, które co prawda z oryginałem mają tylko kilka punktów wspólnych, ale mają.

Wróćmy do kija w dupie – do amoku doprowadza mnie fakt wywyższania się. Nie spożywasz serów za miliony monet, robisz zakupy w Biedronce i nie wiesz czym się różnic Manchego od Oscypka? To na pewno jesteś buc bez ogłady towarzyskiej i kulinarnej. Mgła zwątpienia opada na me cudne lico, jak czytam pierdy o kontakcie z naturą i odczuwaniu głębiej, a wiem, że w kuchni u takiego ptysia jedzie się na produktach z dużej hurtowni na M i to nie koniecznie z górnej półki. Kiedyś stół łączył, dziś moda na jedzenie sprawia, że mamy więcej krytyków kulinarnych niż przepisów na bigos. Każdy z nich tylko czeka, żeby coś opisać. Masz fajne pomysły na kuchnię? Dobrze gotujesz? Wiesz, co dajesz na talerz? Znasz dostawców i pilnujesz jakości? To wszystko nie jest ważne! Serio! Jeśli chociaż jeden z używanych przez Ciebie składników nie jest zgodny z trendami, nie jest robiony w chatce z patyków, na skraju puszczy, przez gościa, który skończył filozofię, nie znasz nikogo z tv ani poczytnych magazynów o jedzeniu, to zapomnij o reklamie. Dobre jedzenie broni się samo – kiedyś to zdanie miało sens, teraz do tego trzeba dołożyć bezlitosny internet i oceny na Facebooku. Natomiast jeśli znasz kogo trzeba, to nawet wysuszony tuńczyk, przybrany 24 kilogramami pietruszki, nie jest w stanie utemperować zachwytów, nie szkodzi, że jedzenie niedobre, ale jest modnie i światowo!

Co do camemberta – lubię plebejstwo i lubię patrzeć, jak niektórym żyłka strzela. Dlatego dziś camembert z orzechami. Jest pyszny, szybki do zrobienia, nie wymaga umiejętności akrobaty i można bez wstydu wjechać z nim na stół podczas ważnej kolacji poprzedzającej śniadanie, jeśli wiecie, co mam na myśli… 😀

Potrzebujemy:

• po 1 serku camembert na osobę
• dowolne posiekane bakalie (suszone owoce, orzechy, pestki)
• miód gryczany lub tymiankowy
• płatki chilli.

Przygotowanie:

1. Serki przekrawamy wzdłuż na pół.
2. Na jednej z połówek rozkładamy bakalie.
3. Posypujemy delikatnie płatkami chilli.
4. Polewamy miodem.
5. Składamy razem połówki.
6. Serki zawijamy ciasno w folię lub papier do pieczenia (każdy osobno).
7. Pieczemy 10 minut w temperaturze 180 stopni.
8. Podajemy z żurawiną.

Prawda, że proste? Jedzcie to, co lubicie, próbujcie, szukajcie swojego smaku, a tym, co myślą i piszą inni proszę się nie przejmować 😛